logo
Kalendarium
Prolog
1-3 września
4-9 września
10-16 września
Po 17 września
Epilog
Armie
Wojsko Polskie
Wehrmacht
Armia Czerwona
Biogramy
Polska
III Rzesza
ZSRR
Pozostałe
Inne
Galeria
Teksty żródłowe
Słowniczek
Prezentacja
Kontakt

Tadeusz Malinowski

ur. 14 lipca 1888 w Wadowicach
zm. 4 maja 1980 w Londynie

Wojskowy polski, generał brygady WP, zastępca szefa Sztabu NW, przedstawiciel Naczelnego Wodza przy premierze, prawnik.

Studia prawnicze odbył w Krakowie, należał do Polowych Drużyn Sokolich. Od sierpnia 1914 do lipca 1917 służył w Legionach Polskich, początkowo w 2 pułku piechoty, w listopadzie 1916 osiągając stopień podporucznika. Po bitwie kaniowskiej był internowany przez Niemców. Z internowania zbiegł do Kijowa, a następnie przedostał się do Francji, gdzie (już po awansie na kapitana) był szefem Oddziału Organizacyjnego Armii generała Hallera. 1 czerwca 1919 został awansowany na podpułkownika. Od lipca 1919 pracował w Ministerstwie Spraw Wojskowych i sztabie Armii Ochotniczej.

Od sierpnia do grudnia 1920 pełnił funkcję szefa sztabu 2 Dywizji Piechoty Legionów. Następnie do 1923 zajmował stanowisko szefa oddziału w Ministerstwie Spraw Wojskowych, awansując na pułkownika. Odbył kurs doszkoleniowy w Wyższej Szkole Wojennej. W latach 1924-1927 dowodził 52 pułkiem piechoty, 1927-1930 piechotą dywizyjną 21 Dywizji Piechoty, 1930-1936 17 Dywizją Piechoty. 1 stycznia 1931 otrzymał awans na generała brygady. W marcu 1936 został przeniesiony do Sztabu Generalnego na stanowisko I zastępcy szefa, jednocześnie sekretarza Komitetu Obrony RP.

Po kampanii wrześniowej znalazł się we Francji, gdzie pracował w Komisji Ewakuacyjnej Rodzin Ministerstwa Spraw Wojskowych. Po ewakuacji do Wielkiej Brytanii był szefem Biura do Spraw Rodzin Ministerstwa Obrony Narodowej, a od maja do października 1942 I zastępcą wiceministra obrony narodowej. W tym samym resorcie był następnie szefem Biura Oświaty i Opieki nad Żołnierzami. W latach 1945-1947 wchodził w skład Komisji Doradczej Naczelnego Wodza oraz kierował pracami Funduszu Społecznego Żołnierzy.

Pozostał w Londynie do końca życia. 26 września 1946 władze komunistyczne pozbawiły go obywatelstwa polskiego. Został pochowany na cmentarzu Gunnersbury. Był odznaczony krzyżem Orderu Virtuti Militari, krzyżem Orderu Polonia Restituta (III klasy), Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Walecznych (czterokrotnie), Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami.

Źródło: wikipedia.pl

Anna Grazi
Sosnowiec 2007