logo
Kalendarium
Prolog
1-3 września
4-9 września
10-16 września
Po 17 września
Epilog
Armie
Wojsko Polskie
Wehrmacht
Armia Czerwona
Biogramy
Polska
III Rzesza
ZSRR
Pozostałe
Inne
Galeria
Teksty żródłowe
Słowniczek
Prezentacja
Kontakt

Józef Jaklicz

ur. 17 września 1894 Kraków
zm. 3 lipca 1974 Paryż

Pułkownik Wojska Polskiego, w 1964 roku mianowany przez rząd londyński generałem brygady.

Urodził się w Krakowie, gdzie uczęszczał szkoły a następnie wstąpił na wydział filozoficzny Uniwersytetu Jagiellońskiego. W trakcie studiów działał w Drużynach Sokolich.

W sierpniu 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich, służył w 3 Pułku Piechoty. Pełnił kolejno funkcje: dowódcy plutonu, adiutanta batalionu, adiutanta pułku i dowódcy kompanii. Walczył w tym czasie w Karpatach, Besarabii i na Wołyniu.

Po utworzeniu Polskiego Korpusu Posiłkowego pełnił w nim funkcje sztabowe, a po jego rozwiązaniu wszedł w skład Polskiej Siły Zbrojnej.

Od 1918 roku w Wojsku Polskim, dowodził batalionem 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej w obronie Lwowa w listopadzie 1918 roku. Następnie dowodził kombinowanym pułkiem w grupie płk. Sikorskiego, którą to funkcję pełnił do marca 1919 roku. Następnie w okresie od marca 1919 do listopada 1920 roku był szefem sztabu kolejno 9 a potem 15 Dywizji Piechoty w Grupie Operacyjnej gen. Romera oraz dowódcą 25 Pułku Piechoty. W 1920 roku wyjechał do Francji, gdzie do 1922 roku studiował w École Superieure de Guerre.

Po powrocie do Polski w marcu 1923 roku został szefem wydziału w III Oddziale Sztabie Generalnym, pełniąc tę funkcje do grudnia 1924 roku. Następnie był kolejno wykładowcą w Wyższej Szkole Wojennej, I oficerem sztabu Inspektora Armii.

W kwietniu 1929 roku został dowódcą 12 Pułku Piechoty w Wadowicach, którą to funkcje pełnił do czerwca 1932 roku. W czerwcu 1932 roku został zastępcą komendanta, a następnie kierownikiem katedry taktyki ogólnej w Wyższej Szkole Wojennej, funkcję tę pełnił do 1935 roku kiedy to został dowódcą piechoty dywizyjnej 15 Dywizji Piechoty.

W październiku 1935 roku został szefem III oddziału Sztabie Głównego, którą to funkcję pełnił do marca 1939 roku. Został wtedy mianowany na stanowisko II zastępcy szefa Sztabu Głównego (zastępca szefa sztabu ds. Operacyjnych) i funkcję tę pełnił do dnia 18 września 1939 roku tj. do momentu przekroczenia granicy polskiej.

Po przekroczeniu granicy został internowany w Rumunii skąd przedostał się do Francji. Został tam dowódcą piechoty dywizyjnej 3 Dywizji Piechoty. Po upadku Francji został kierownikiem ewakuacji polskich żołnierzy najpierw w Marsylii, a następnie w Grenoble. Od grudnia 1942 roku do maja 1944 roku był konspiracyjnym dowódcą Wojska Polskiego we Francji.

W maju 1944 roku wyjechał do Wielkiej Brytanii i pełnił służbę w Centrum Wyszkolenia Piechoty i Inspektoracie Wyszkolenia Wojsk. We wrześniu 1947 roku został zdemobilizowany i wyjechał do Francji, gdzie mieszkał aż do śmierci. W 1964 roku rząd londyński nadał mu stopień generała brygady.

Zmarł w dniu 3 lipca 1974 roku w Paryżu.

Źródło: wikipedia.pl

Anna Grazi
Sosnowiec 2007